Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Τις πταίει ? ΟεΟ ?

Λοιπόν είναι φορές που σε πιάνει ένα πράγμα , ειδικά κατά το ξημέρωμα που κάθεσαι ακόμα ξύπνιος και αναρωτιέσαι : "Γιατί ?"


Αυτά τα γαμημένα τα γιατί , που έρχονται σε ώρες δύσκολες , όταν είσαι μόνος σου , ενίοτε έχοντας πιει κανά 2 (ή 22) ποτά πριν , είναι "γιατί" πολύ ουσιαστικά τελικά.


Σε βοηθούν να καταλάβεις λίγο τα λάθη ,τις αδυναμίες σου ή και να παραδεχτείς τα σωστά σου.


Συνήθως λες : "Γιατί να μην έχω και γω κάποιον δίπλα μου ?Δηλαδή εγώ τί κάνω λάθος?Σε τί υστερώ ?"


Η φράση κλειδί και κλισέ είναι το "Να αγαπήσεις τον εαυτό σου".


"Μα τον αγαπάω" θα απαντήσει το μυαλό , αλλά το υποσεινήδειτο θα σου πει "Τον αγαπάω ?".


Ένα από τα μυστικά της ευτυχίας στην καθημερινότητα σου , επομένως στη ζωή σου , είναι το να αγαπάς τον εαυτό σου , να τον αποδεχτείς όπως είναι ...


Και αυτό είναι το δύσκολο , έτσι ?Γιατί εσύ , καλύτερα από κάθε άλλον , ξέρεις ποια είναι τα καλά και τα κακά μέσα σου , στον χαρακτήρα σου και στην συμπεριφορά σου , ξέρεις ποια είναι τα όμορφα και τα άσχημα πάνω σου , στην εξωτερική εμφάνιση και στον τρόπο ζωής σου.


Έχοντας αγαπήσει τον εαυτό σου , θα μπορέσεις να δώσεις το 100% σε μία σχέση , στον άλλον , σε αυτόν που θα αποκαλείς "τον άνθρωπό σου".Βασικό ρόλο όμως θα παίξει και "ο άλλος" που θα σε βοηθήσει να αγαπήσεις τον εαυτό σου , βοηθώντας και "τον άλλο" με τη σειρά του να σε αγαπήσει περισσότερο .


Ώρες ώρες νομίζω πως μόνος μου κλείνω "πόρτες" γιατί φοβάμαι μήπως ο άλλος ανακαλύψει τα "μείον" μου και την κάνει με ελαφρά.


Λες και όλα μου τα καλά δεν μπορούν να αντισταθμίσουν αυτά που - ΕΓΩ - βλέπω ως μείον μου.


Έτσι ώρες ώρες σκέφτομαι πως δεν αγαπάω τον εαυτό μου όσο θα πρεπε ή - ακόμα χειρότερα - όσο θα μπορούσα...


Ξέρεις , νίωθω ότι το χάνω κιολας κάπου κάπου.Είναι δηλαδή περίοδοι που νιώθω καλά με τον εαυτό μου και άλλες περίοδοι που λέω αυτό το "Γιατί?".


Όχι μόνο για το ερωτικό κομμάτι της ζωής μου (βέβαια κυρίως για αυτό), αλλά και για τις υπόλοιπες σχέσεις που αναπτύσσω με ανθρώπους.


Και έτσι ψάχνομαι και λέω "Τις πταίει?"


Εγώ φταίω , και συ φταις  , που δεν αγαπάς τον εαυτό σου.


Αλλά επειδή είσαι και λίγο εγωιστής και για να σε πάρει επιτέλους ο ύπνος και να μην δεις πάλι μόνος σου την ανατολή του ήλιου , θα πεις "Είμαι πολύ καλός για τους άλλους, για αυτό δεν με εκτιμούν και είμαι μόνος."


Και θα πέσεις για ύπνο , αγκαλιάζοντας σφιχτά το μαξιλάρι.


Μέχρι το επόμενο βράδυ .Ή μάλλον , ξημέρωμα .

25 σχόλια:

  1. Ε, ρε, δεν το γλυτώνουμε το μακροσκελές φραππεδάκι σε κάποιο καφέ του Μοναστηρακίου εμείς, να μου το θυμηθείς... Κρίνοντας από την ώρα που ανήρτησες αυτό το κείμενο, μάλλον δεν ήταν απλά ένα ακόμα θέμα που κάποια στιγμή ήθελες να θίξεις, αλλά το έγραψες ορμώμενος από ακόμα μια νύχτα γεμάτη με "γιατί". Μάλλον... Σε κάθε περίπτωση για ακόμα μια φορά θα με βρεις σύμφωνο με αυτά που λες. Υπάρχουν χίλια δυο cliche, που, θεωρώντας τα ακριβώς cliche, τα αγνοούμε και δεν μπαίνουμε στον κόπο να τα ενστερνιστούμε μέχρι το πετσί μας. Ένα από αυτά είναι και το "αγάπα τον εαυτό σου", γιατί αν δεν τον αγαπήσεις πρώτα εσύ, δεν πρόκειται να τον αγαπήσει μακροπρόθεσμα κανένας άλλος. Αυτό που έχουμε μέσα μας, το εκπέμπουμε, είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, και αν δεν τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, αυτόν τον αρνητισμό τον λαμβάνει ο άλλος και υπάρχει πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο, όμως, θα πάω ένα βήμα παραπέρα και θα σου δώσω τροφή για σκέψη ίσως και για μελλοντική ανάρτηση. Τι είναι χειρότερο; Να χάνεις τις βραδιές σοσυ εξουθενώνοντας το μυαλό σου με τέτοιο είδους "γιατί"... ή με "τι αν", τα γνωστά σε όλους μας "what if"; Τι είναι χειρότερο; Να ψάχνεις να βρεις την φαινομενικά άγνωστη αιτία για κάποια πράγματα ή το να σπας το κεφάλι σου αναρωτόμενος τι θα γινόταν αν (δεν) είχες κάνει κάτι που (δεν) είχες κάνει στο παρελθόν, ξέροντας πως δε θα πάρεις ποτέ απάντηση σε αυτό; ...Και με αυτήν την εντονότατη χροιά αισιοδοξίας, σε καλημερίζω και σου εύχομαι να έχεις μια όμορφη εβδομάδα! Χεχε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα σου δοθούν πολλές ευκαιριες να δεις τα λάθη σου και τον εαυτό σου!

    Αλλά όχι μεσα από κάποιον άλλο, αλλά μέσα από σένα τον ίδιο!

    Γι αυτο μη σκοτίζεσαι και τόσο πολύ στις μεγάλες αυπνίες! ΆΚου ένα τραγουδι που σου αρέσει, χαλάρωσε και εν πάση περιπτώσει άρχισε να μετράς προβατάκια μέχρι να κοιμηθείς, ακόμη κι αν σου βγουν στρατιές.

    Και να βγάλεις βαθμούς κύριε διευθυντά!
    Να μας ενημερώσεις ποιος έμεινε στην ίδια τάξη για φέτος και ποιος κρατάει τη σημαία!

    Φιλιά πολλάαααα

    Καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λοιπόν κύριε καθηγητά η αυτογνωσία είναι το πιο δύσκολο και συνάμα το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
    Ο φόβος που έχουμε για τον ενδεχόμενο ψυχικό πόνο που θα υποστούμε κοιτάζοντας κατάματα τον εσωτερικό μας εαυτό και παραδεχόμενοι τα κακώς κείμενά μας, εκμηδενίζοντας έτσι το μικρό εγωιστή που έχουμε όλοι μέσα μας, μοιάζει με το "φοβάμαι το φόβο μου".

    Όσο γυρνάς τη πλάτη, φοβούμενος τους φόβους σου, τόσο εκείνοι φαντάζουν τρομακτικότεροι και όσο τους αντιμετωπίζεις κατάματα και τους πλησιάζεις, ερχόμενος σε συμφιλίωση με τον εσώτερο κόσμο σου, τόσο εκείνοι μικραίνουν ώσπου να γίνουν ασύμαντοι και ανύπαρκτοι.

    @Wayfarer
    Νομίζω πως το ζήτημα που θέτεις απλά δεν υφίσταται (γιατί vs what if). Το να ψάχνεις τα "γιατί" του εαυτού σου σε απλευθερώνει εσωτερικά, οπότε η λέξη "χειρότερο" δεν έχει θέση.
    Από την άλλη το να αναρωτιώμαστε "τι θα γινόταν αν δεν είχαμε κάνει το τάδε ή είχαμε κάνει το δείνα" είναι ανούσιο και χαμένος χρόνος. Το παρελθόν δεν αλλάζει. Μαθαίνουμε ότι έχουμε να μάθουμε από αυτό και τέλος.

    Σημασία έχει τι κάνουμε από εδώ και εμπρός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτά τα βράδια αυτοκριτικής πόσο γνώριμα είναι. Πολύ κόπος για ελάχιστα αποτελέσματα, αλλά τι να κάνουμε που αυτά μόνο έχουμε. Συνήθως πάντως οι μεγάλες αλλαγές θα έρθουν είτε τυχαία, είτε μέσα από απότομα συμβάντα που θα μας ταρακουνήσουν. Και τότε εκείνες οι βραδινές εσωτερικές αναζητήσεις θα έχουν προσφέρει τελείως οριακές συνεισφορές. Τις καλησπέρες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Να πέφτεις νωρίς για ύπνο χωρίς να πίνεις.
    Και άσε τις αυτογνωσίες.
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλή είναι η αυτογνωσία, αρκεί να μην το κάνεις "επάγγελμα". και συμφωνώ τόσο πολύ μαζί σου ότι πρώτα πρέπει να αγαπήσεις τον εαυτό σου!!! (πραγματικά όμως, και όπως είναι, όχι μια ιδανική ιδέα του). βέβαια μπορεί να φταίει το ότι είμαι και λίγο εγωκεντρικός. αλλά τι να κάνω, εγώ φταίω που είμαι το κέντρο του σύμπαντος;
    χαχαχαχα
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καθημερινος αγωνας παλης με τον ευατο μας , για τον αγαπησεις πρεπει να κανεις πραγματα με ουσιαστικο αποτελεσμα ,απο απλα καθημερινα μεχρι πιο μεγαλοπνοα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. α καλέ τι βαθυστόχαστο ποστ!!να μας πεις τη ώρα ακριβώς εχεις αυτές τις ανησυχίες!! 4,57
    α δεν πας καλά,να τι κοιτάξεις....
    καλό απόγευμα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. εγώ αγαπάω τόσο πολύ τον εαυτό μου που ώρες ώρες θέλω να τον σκοτώσω(μια θεία μου λέει πως έτσι είναι η αγάπη..μια τον λατρεύεις τον άλλον μια τον μισείς).

    πάντως διαφωνώ..δεν ξέρουμε καλά τον εαυτό μας..άσε που δεν είναι ίδιος ο εαυτός μας με όλους τους ανθρώπους.καμια φορά είμαστε ενα μπαλάκι που όσο δυνατα το πετάς στον τοίχο τόσο δυνατά έρχεται πίσω.πχ..μας φέρεται κάποιος καλά?ε τότε μας βγάζει την καλοσύνη μας.μας εκμεταλλεύεται κάποιος?ε τότε μας βγάζει τον θυμό μας και λοιπά...

    όλα είναι σχετικά και στις ανθρώπινες σχέσεις όλα παίζουν,όλα αλλάζουν,φτάνει να είμαστε θετικοί και να παίρνουμε τα καλά στοιχεία απο τους άλλους και να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα απο τα μάτια που μας αγαπάνε...

    πολλά είπα,φτάνει τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. >Wayfarer

    Κι όμως δεν ήταν μια βραδυά με γιατί!
    όσο για την ώρα , κοιμάμαι πάντα ξημερώματα ...:P

    Και συμφωνώ απόλυτα πως εκπέμπουμε αυτό που έχουμε μέσα μας........

    Καλή εβδομάδα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. >Coula

    Μπαααα δεν σκοτίστηκα , μην νομίζτε όλοι πως ήταν μιά νύχτα με "γιατί"....

    όσο για τους βαθμούς , εσύ 1ον δεν κινδυνεύεις να μείνεις και 2ον ακόμα και αν κινδύνευες , θα ερχόσουν από το γραφείο μου και θα το ..."λύναμε" το ζήτημα" ......:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. >Λαγωνικό

    "Σημασία έχει τι κάνουμε από εδώ και εμπρός."

    To θέμα είναι μην κάνουμε τα ίδια από δω και μπρος ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. >Ζero point

    Aυτό το ότι όλα έρχονται τυχαία είναι ΤΟΣΟ σπαστικό , τόσο ελεεινά ρευστό , αλλά στην τελική είναι η μαγεία της ζωής ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. >bear

    Bρε δεν ήπια.......Αλλά συχνά αυτοκριτική κάνουμε όταν έχουμε πιει...
    Έγραψα το κείμενο χωρίς να κάνω εκείνο το βράδυ ούτε αυτοκριτική , ούτε να πιω ...

    Φιλιά αρκούδι !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. >scatterbrain

    Axaxaxxaxaaa όχι ρε δεν φταις εσύ που είσαι το κέντρο του σύμπαντος..Σε καταλαβαίνω και γω στην ίδια θέση είμαι ...χαχχαχααα πλάκα κάνω ψωνάκι :P

    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. >ΦΟΥΛΗ

    Kαλά εννεοείται πως αυτές οι ώρες είναι το δικό μου highlevel μέσα στο 24ωρο , αλλά να διαβάσεις και τα αρχικά ποστ στο blog μου...

    Εκεί να δεις βαθείς στοχασμοί !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. >amalthia

    "και να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα απο τα μάτια που μας αγαπάνε..."

    Μου άρεσε πολύ αυτό.......:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Οκ, καλό είναι να μαθαίνουμε και να μην επαναλαμβάνουμε τις ίδιες μαλακίες. Αλλά όπως ξέρετε και σεις κυρ καθηγητά μου, το ανθρώπινο μυαλό δεν είναι ρομποτάκι να το επαναπρογραμματίσεις επιτόπου όταν κάτι πάει στραβά. Θέλει το χρόνο του, υπομονή και επιμονή. Γιαυτό οπλιζόμαστε με δυνατή θέληση.

    Όσο για την ανθρώπινη καρδιά... Χα! το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ε λοιπόν με έβαλες σε σκέψεις!!!
    Η ξαδέρφη μιας γνωστής μου φιλούσε συνέχεια τα χέρια της.....(μην φανταστείς τίποτα "αυτο-όργια"...απλά για να περνάει η ώρα..!)
    Ε να δείς που αγαπούσε τον εαυτό της για αυτό δεν έμενε τέταρτο χωρίς γκόμενο η ρουφιάνα!
    Καινούρια στην τάξη, καλώς σας βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. >stravadi

    Αυτή να δεις τώρα είναι σε σουίτα lux στου Σινούρη !:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή