Γειά σας μαθητές μου !!Τι κάνετε?Ανησυχήσατε ότι σας ξέχασα?όχι βέβαια..Απλά δεν θα γράφω και κάθε μέρα ποστ !Εδώ είμαστε part time εκπαιδευτικό ίδρυμα !
Χτες αγόρασα ένα καινούριο laptop..Το παλιό τα έφτυσε εντελώς , πιο εντελώς δεν γίνεται , αλλά φταίω γιατί του έδωσα το τελειωτικό χρτύπημα..Βλέπεις μαθητή μου , όταν ήρθα από Κέρκυρα για να μην τσαλακωθούν τα ρούχα στο αεροδρόμιο έβαλα το laptop κάτω κάτω και από πάνω όλα τα ρούχα ….Έτσι όταν έφτασα και πήγα να πατήσω το κουμπάκι , μου έβγαζε μια μπλε οθόνη και κάτι αλαμπουρνέζικα ….Ε , λεω , πάει και αυτό……Και επειδή τα Windows είναι απαραίτητα για κάποιες εργασίες , αποφάσισα και πήρα νέο pc.Και γενικά χτες έκανα ένα tiny shopping therapy.
Το παραδέχομαι ,
είμαι δέσμιος της καταναλωτικής μου μανίας.
Τόσο δέσμιος που το χτες το βράδυ που έπεσα για ύπνο , είδα ένα όνειρο εφιάλτη και υπερπαραγωγή.
Ήμουν λέει
εκδρομή στο εξωτερικό στα σύνορα Γερμανίας Ελβετίας και έκανα backpacking - κάτι που ποτέ δεν θα έκανα στην πραγματικότητα - και λέει ο αρχηγός της εκδρομής μας , ο οποίος ήταν προδότης (όπως αποδείχθηκε) , μας πήγε σε ένα τεράστιο δάσος με πολύ πράσινο κλπ.Μέσα σε αυτό το δάσος υπήρχε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης (ίδιο με το Άουσβιτς) στο οποίο υπήρχαν εκτός από τα "όργανα της τάξης" με όπλα στα χέρια και ένας Διευθυντής-Στατάρχης , ο οποίος χαιρόταν
με τον πόνο του αλλουνού.
Ο προδότης-αρχηγός λοιπόν μας είχε βάλει με τη βία σε μία σειρά και περνάγαμε όλοι μπροστά από τον Διευθυντή και για κάθε έναν αποκάλυπτε την
αδυναμία του ..
Πριν από μένα ήταν ένας ο οποίος φοβόταν το αίμα και ο Διευθυντής μπροστά μας του
έραψε τα χείλια και στην συνέχεια του έκοψε με ένα μαχαίρι
το δέρμα από τις παλάμες και το άπλωσε στο χώμα….Ο άλλος από τον πόνο πήγε να βγάλει κραυγή και από την προσπάθεια , του σκίστηκαν τα χείλια και μάλιστα το πάνω χείλος του έπεσε στο έδαφος μαζί με λίγια ράμματα , ενώ το άλλο χείλος του
κρεμόταν από το στόμα από μία λεπτή κλωστή δέρματος .
Να προσθέσω ότι μιλάγαμε κυρίως
Ιταλικά και λίγα Αγγλικά.
Όταν ήρθε η σειρά μου με ρώτησε διάφορα ο Διευθυντής και εγώ προσπαθούσα να βάλω όλη μου τη γοητεία για να γλιτώσω και να με αφήσει ελεύθερο …..Δεν τα κατάφερα όμως..Όταν ο Διευθυντής ρώτησε τον προδότη-αρχηγό ποιά είναι η αδυναμία μου , εκείνος του απάντησε :
"Αυτός εδώ ξοδεύει χρήματα συνεχώς για υλικά αγαθά".Πριν καν προλάβω να αντιδράσω , ο Διευθυντής διέταξε να φέρουν τις βαλίτσες μου μπροστά του -backpacking με βαλίτσες,μην με ρωτήσεις πως γίνεται- και ο Διευθυντής χρησιμοποιωντας το μαχαίρι με τα αίματα από τον προηγούμενο , έσκισε τις βαλίστες μου και έβγαλε έξω όλα μου τα ρούχα και εγώ αγωνιούσα μην μου τα λερώσει με αίμα ….Εγώ ήμουν τρομοκρατημένος και ευχόμουν να μην μου τα πειράξει , αλλά εκείνος πήρε μία μεγάλη στίβα από τα ρούχα μου (μέσα στα οποία ήταν το αγαπημένο μου παλτό και πουκάμισο - και αφού τα ξέσκισε γελώντας με το μαχαίρι του , τα πέταξε σε μια φωτιά . Στην συνέχεια έκοψε στη μέση κάτι τσαντάκια (από αυτά που βάζω χιαστί ρε) και όταν βρήκε τον υπολογιστή μου , το κινητό και το ipod μου ,τα έκανε κομμάτάκια . Στο τέλος αυτής της παρωδίας , εγώ στεκόμουν πάνω από τα κατεστραμένα μου ρούχα , παπούτσια και ηλεκτρονικές συσκευές και έκλαιγα με μαύρο δάκρυ , ενώ ο Διευθυντής απομακρυνόταν με τη συνοδεία των "συνεργατών" του.
ΣΟΥ ΛΕΩ ΜΑΛΑΚΑ ΤΑ ΔΑ ΟΛΑ !
Και πραγματική υπερπαραγωγή , τι μακρυνά πλάνα landscaping , τι στριφογυριστά πλάνα , τι να δίνω ρεσιτάλ για να γλιτώσω και να με συμπαθήσει ο Διευθυντής …Και κομπάρσοι…ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ να δουν τα μάτια σου !Πολύς κόσμος , είχαν καταφθάσει και άλλες ομάδες εκδρομέων που είχαν αρχηγούς -προδότες.
Αυτό το όνειρο με έβαλε σε πολλές σκέψεις .
Πρώτον πρέπει να' μαι πολύ διεστραμένος σε σχέση με τα βασανιστήρια και τον πόνο -χειρότερα και από το saw ρε μαλάκες!
Δεύτερον , κατάλαβα πως "παρηγοριά" τους τελευταίους μήνες έχω βρει στα υλικά αγαθά αντί σε πραγματικούς φίλους .
Και αυτό είναι κάτι που πραγματικά με ανησυχεί .
Τι να πω , δεν ξέρω .
Τά 'χω χαμένα .
